Mengenali Bahan Natural (Semula Jadi) Dalam Skincare - Bahagian 1: Aloe Vera

Aloe Vera Plant

Lidah Buaya (nama botani: Aloe Vera) ialah spesies tumbuhan dalam genus Aloe. Tumbuhan ini asli di Semenanjung Arab, tetapi ia meliar sebagai spesies ceroboh di iklim-iklim tropika, separa tropika dan kering seluruh dunia. Ia juga telah membiak dengan baik di lembangan Mediterranean dengan merentasi Algeria, Maghribi, Tunisia di utara Afrika serta kepulauan Canaria dan Madeira.

Lidah Buaya atau Aloe Vera telah digunakan sebagai ubatan tradisional untuk melegakan luka, ruam, demam, gatal-gatal, kulit relieve wounds rashes fever itching dan banyak lagi. Selain itu, pokok herba ini juga sangat terkenal dalam industri kosmetik dan produk kesihatan. Walau bagaimanapun, ia masih kurang ditanam secara komersial di Malaysia. Spesies ini juga menarik sebagai tanaman hiasan.

Komponen aktif dengan sifatnya: Aloe vera mengandungi 75 bahagian yang berpotensi aktif: vitamin, enzim, mineral, gula, lignin, saponin, asid salisilik dan asid amino.4–6

Vitamin: Ia mengandungi vitamin A (beta-karotena), C dan E, yang merupakan antioksidan. Ia juga mengandungi vitamin B12, asid folik, dan kolin. Antioksida meneutralkan radikal bebas.

Enzim: Ia mengandungi 8 enzim: termasuk bradykinase,selulase,lipase, dan peroksidase. Bradykinase membantu mengurangkan kesan berlebihan apabila digunakan pada kulit secara topikal, manakala yang lain membantu dalam pecahan gula dan lemak.

Mineral: Ia membekalkan kalsium, selenium, magnesium, kalium, natrium dan zink. Mereka adalah penting untuk berfungsi dengan baik pelbagai sistem enzim.

Gula: Ia membekalkan monosakarida (glukosa dan fruktosa) dan polisakarida: (glucomannans/polymannose).

Asid lemak: Ia menyediakan 4 tumbuhan steroid; kolesterol, campesterol, β-sisosterol dan lupeol. Semua ini mempunyai tindakan anti-radang dan lupeol juga mempunyai sifat antiseptik dan analgesik.

Hormon: Auksin dan giberelin yang membantu dalam penyembuhan luka dan mempunyai tindakan anti-radang.

Mekanisme tindakan Sifat penyembuhan: Gel Aloe bukan sahaja meningkatkan kandungan kolagen pada luka tetapi juga mengubah komposisi kolagen (lebih banyak jenis III) dan meningkatkan tahap penghubung silang kolagen. Disebabkan ini, ia mempercepatkan pengecutan luka dan meningkatkan kekuatan pemecahan tisu parut yang terhasil

Kesan pendedahan kulit kepada sinaran UV dan gamma: Gel lidah buaya telah dilaporkan mempunyai kesan perlindungan terhadap kerosakan sinaran pada kulit.

Tindakan anti-radang: Lidah buaya menghalang laluan siklooksigenase dan mengurangkan penghasilan prostaglandin E2 daripada asid arakidonik. Baru-baru ini, sebatian anti-radang baharu yang dipanggil C-glukosil kromon telah diasingkan daripada ekstrak gel.8

Aktiviti antivirus dan antitumor: Tindakan ini mungkin disebabkan oleh kesan tidak langsung atau langsung. Kesan tidak langsung adalah disebabkan oleh rangsangan sistem imun dan kesan langsung adalah disebabkan oleh antrakuinon. Aloin antrakuinon menyahaktifkan pelbagai virus bersampul seperti herpes simpleks, varicella zoster dan influenza.

Kesan pelembap dan anti-penuaan: Mukopolisakarida membantu mengikat kelembapan ke dalam kulit. Aloe merangsang fibroblas yang menghasilkan gentian kolagen dan elastin menjadikan kulit lebih elastik dan kurang berkedut. Ia juga mempunyai kesan kohesif pada sel-sel epidermis yang mengelupas secara superfisial dengan melekatkannya bersama, yang melembutkan kulit. Asid amino juga melembutkan sel-sel kulit yang mengeras dan zink bertindak sebagai astringen untuk mengetatkan liang pori. Kesan pelembapnya juga telah dikaji dalam rawatan kulit kering yang berkaitan dengan pendedahan pekerjaan di mana sarung tangan gel aloe vera meningkatkan integriti kulit, mengurangkan penampilan kedutan halus dan mengurangkan eritema.21 Ia juga mempunyai kesan anti-jerawat.

Kesan antiseptik: Aloe vera mengandungi 6 agen antiseptik: Lupeol, asid salisilik, nitrogen urea, asid sinamonik, fenol dan sulfur. Kesemuanya mempunyai tindakan perencatan pada kulat, bakteria dan virus.

Kesan Sampingan

Topikal: Ia boleh menyebabkan kemerahan, rasa terbakar, rasa pedih dan jarang sekali dermatitis umum pada individu yang sensitif. Reaksi alahan kebanyakannya disebabkan oleh antrakuinon, seperti aloin dan barbaloin. Sebaiknya sapukan pada kawasan kecil terlebih dahulu untuk menguji kemungkinan reaksi alahan.

Oral: Kekejangan perut, cirit-birit, air kencing merah, hepatitis, kebergantungan atau sembelit yang semakin teruk. Penggunaan yang berpanjangan telah dilaporkan meningkatkan risiko kanser kolorektal. Kesan julap boleh menyebabkan ketidakseimbangan elektrolit (tahap kalium rendah).

Kontraindikasi: Kontraindikasi dalam kes alahan yang diketahui terhadap tumbuhan dalam keluarga Liliaceae.

Kehamilan dan penyusuan susu ibu: Lidah buaya oral tidak digalakkan semasa kehamilan kerana rangsangan teoritis pengecutan rahim, dan pada ibu yang menyusukan bayi, ia kadangkala boleh menyebabkan masalah gastrousus pada bayi yang menyusu.

Interaksi: Penggunaan lidah buaya pada kulit boleh meningkatkan penyerapan krim steroid seperti hidrokortison. Ia mengurangkan keberkesanan dan boleh meningkatkan kesan buruk digoxin dan digitoxin, disebabkan oleh kesan penurunan kaliumnya. Penggunaan gabungan Aloe vera dan furosemide boleh meningkatkan risiko pengurangan kalium. Ia mengurangkan tahap gula dalam darah dan dengan itu boleh berinteraksi dengan ubat hipoglikemik oral dan insulin.

Sumber: Wikipedia

Also read:UKM-Natural Ingredients in Cosmetics from Malayysian Plants

Nota: Aloe Vera diguna sebagai bahan aktif dalam produk ANNUR Deep Serum dan After Sunset Hydrating Night Cream